Ik heb een kast! Voor een student is dat geen kleinigheid. En het beste is: ik heb hem gekregen. Van de buurman, of mede 3e etage-bewoner (in mijn appartement zijn steeds 2 woningen op 1 etage) die zich nieuwe kasten van de Ikea had aangeschaft en hij wilde zijn oude kasten natuurlijk het liefst kwijt op dezelfde etage. De lift in het gebouw is klein en is open aan de kant van de deur: je moet oppassen dat je daar niet tegen aan leunt. Als hij de kasten naar buiten zou willen brengen zou dat in losse onderdelen moeten gebeuren. Maar ik hoef vanavond alleen maar de kast zijn voordeur uit en mijn voordeur in te schuiven! Nou ja, in mijn eentje gaat niet werken, ik reken op mijn huisgenootjes.
Afgelopen kerstvakantie besloot ik dat ik een kast nodig had omdat ik al veel te veel spullen heb geaccumuleerd, vooral hopen bouwkunde maquettes, bergen karton en stapels tekeningen. En kleren, maar daar had ik toen ik een kast had eigenlijk ook al niet genoeg plek voor. Ik had het plan opgevat een kast te bouwen met mijn vriend omdat dat leuk is en goedkoper dan er een kopen en laten bezorgen. Maar dat was eigenlijk niet een goed plan, want ik heb hier in Delft nauwelijks klusgereedschap, of klusruimte, en gereedschap en planken kopen is behoorlijk duur. En toen belde de buurman aan met de vraag of er iemand misschien kasten wil overnemen van hem. Hij is tegen spullen weggooien, als ik het niet wilde hebben zou hij het naar de kringloopwinkel brengen. Ik ben ook tegen het weggooien van bruikbare spullen. Geef ze maar aan mij.
Samen met Kelley maakte ik in de kerstvakantie een schaakspel omdat in het huis schaken opeens heel hip was geworden. (nu is dat Worms spelen, en straks is het waarschijnlijk Monopolie). Het is gemaakt van karton uit oude dozen, en van speciaal bouwkunde-maquettekarton dat ik nog over had.
Ik heb de zwarte vlakken op het grijs kartonnen bord geschilderd en Kelley tekende de schaakstukken. Het is behoorlijk strak geworden al zeg ik het zelf :). Kelley heeft heel veel tegen Bas (huisgenoot) gespeeld en bijna elke keer verloren. Sommige mensen zijn nog zo slim maar kunnen toch niet schaken, ik vind dat heel vreemd. Ik zelf vind schaken heel leuk vanwege het criminal mastermind-gevoel dat ik er van krijg: “Alles verloopt volgens mijn geniale plan… Ja zet die loper maar, goedzo, nog twee zetten en dan heb ik je te pakken… Ik zal je altijd een stapje voor zijn… Je zult nooit slimmer zijn dan ik! Mhahahahahaha!”
